Conjugaison du verbe intriguer
Intriguer est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | intrigue |
|---|
| tu | intrigues |
|---|
| il | intrigue |
|---|
| nous | intriguons |
|---|
| vous | intriguez |
|---|
| ils | intriguent |
|---|
Passé composé
| j' | ai intrigué |
|---|
| tu | as intrigué |
|---|
| il | a intrigué |
|---|
| nous | avons intrigué |
|---|
| vous | avez intrigué |
|---|
| ils | ont intrigué |
|---|
Imparfait
| j' | intriguais |
|---|
| tu | intriguais |
|---|
| il | intriguait |
|---|
| nous | intriguions |
|---|
| vous | intriguiez |
|---|
| ils | intriguaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais intrigué |
|---|
| tu | avais intrigué |
|---|
| il | avait intrigué |
|---|
| nous | avions intrigué |
|---|
| vous | aviez intrigué |
|---|
| ils | avaient intrigué |
|---|
Passé simple
| j' | intriguai |
|---|
| tu | intriguas |
|---|
| il | intrigua |
|---|
| nous | intriguâmes |
|---|
| vous | intriguâtes |
|---|
| ils | intriguèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus intrigué |
|---|
| tu | eus intrigué |
|---|
| il | eut intrigué |
|---|
| nous | eûmes intrigué |
|---|
| vous | eûtes intrigué |
|---|
| ils | eurent intrigué |
|---|
Futur simple
| j' | intriguerai |
|---|
| tu | intrigueras |
|---|
| il | intriguera |
|---|
| nous | intriguerons |
|---|
| vous | intriguerez |
|---|
| ils | intrigueront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai intrigué |
|---|
| tu | auras intrigué |
|---|
| il | aura intrigué |
|---|
| nous | aurons intrigué |
|---|
| vous | aurez intrigué |
|---|
| ils | auront intrigué |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | intrigue |
|---|
| que tu | intrigues |
|---|
| qu'il | intrigue |
|---|
| que nous | intriguions |
|---|
| que vous | intriguiez |
|---|
| qu'ils | intriguent |
|---|
Passé
| que j' | aie intrigué |
|---|
| que tu | aies intrigué |
|---|
| qu'il | ait intrigué |
|---|
| que nous | ayons intrigué |
|---|
| que vous | ayez intrigué |
|---|
| qu'ils | aient intrigué |
|---|
Imparfait
| que j' | intriguasse |
|---|
| que tu | intriguasses |
|---|
| qu'il | intriguât |
|---|
| que nous | intriguassions |
|---|
| que vous | intriguassiez |
|---|
| qu'ils | intriguassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse intrigué |
|---|
| que tu | eusses intrigué |
|---|
| qu'il | eût intrigué |
|---|
| que nous | eussions intrigué |
|---|
| que vous | eussiez intrigué |
|---|
| qu'ils | eussent intrigué |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | intriguerais |
|---|
| tu | intriguerais |
|---|
| il | intriguerait |
|---|
| nous | intriguerions |
|---|
| vous | intrigueriez |
|---|
| ils | intrigueraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais intrigué |
|---|
| tu | aurais intrigué |
|---|
| il | aurait intrigué |
|---|
| nous | aurions intrigué |
|---|
| vous | auriez intrigué |
|---|
| ils | auraient intrigué |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse intrigué |
|---|
| tu | eusses intrigué |
|---|
| il | eût intrigué |
|---|
| nous | eussions intrigué |
|---|
| vous | eussiez intrigué |
|---|
| ils | eussent intrigué |
|---|
Impératif
Présent
| intrigue |
| intriguons |
| intriguez |
Passé
| aie intrigué |
| ayons intrigué |
| ayez intrigué |
Participe
Passé
| masculin singulier | intrigué |
|---|
| féminin singulier | intriguée |
|---|
| masculin pluriel | intrigués |
|---|
| féminin pluriel | intriguées |
|---|
| composé | ayant intrigué |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais intriguer |
|---|
| tu | vas intriguer |
|---|
| il | va intriguer |
|---|
| nous | allons intriguer |
|---|
| vous | allez intriguer |
|---|
| ils | vont intriguer |
|---|
Passé récent
| je | viens d'intriguer |
|---|
| tu | viens d'intriguer |
|---|
| il | vient d'intriguer |
|---|
| nous | venons d'intriguer |
|---|
| vous | venez d'intriguer |
|---|
| ils | viennent d'intriguer |
|---|
Verbes proches de intriguer