Conjugaison du verbe briguer
Briguer est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | brigue |
|---|
| tu | brigues |
|---|
| il | brigue |
|---|
| nous | briguons |
|---|
| vous | briguez |
|---|
| ils | briguent |
|---|
Passé composé
| j' | ai brigué |
|---|
| tu | as brigué |
|---|
| il | a brigué |
|---|
| nous | avons brigué |
|---|
| vous | avez brigué |
|---|
| ils | ont brigué |
|---|
Imparfait
| je | briguais |
|---|
| tu | briguais |
|---|
| il | briguait |
|---|
| nous | briguions |
|---|
| vous | briguiez |
|---|
| ils | briguaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais brigué |
|---|
| tu | avais brigué |
|---|
| il | avait brigué |
|---|
| nous | avions brigué |
|---|
| vous | aviez brigué |
|---|
| ils | avaient brigué |
|---|
Passé simple
| je | briguai |
|---|
| tu | briguas |
|---|
| il | brigua |
|---|
| nous | briguâmes |
|---|
| vous | briguâtes |
|---|
| ils | briguèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus brigué |
|---|
| tu | eus brigué |
|---|
| il | eut brigué |
|---|
| nous | eûmes brigué |
|---|
| vous | eûtes brigué |
|---|
| ils | eurent brigué |
|---|
Futur simple
| je | briguerai |
|---|
| tu | brigueras |
|---|
| il | briguera |
|---|
| nous | briguerons |
|---|
| vous | briguerez |
|---|
| ils | brigueront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai brigué |
|---|
| tu | auras brigué |
|---|
| il | aura brigué |
|---|
| nous | aurons brigué |
|---|
| vous | aurez brigué |
|---|
| ils | auront brigué |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | brigue |
|---|
| que tu | brigues |
|---|
| qu'il | brigue |
|---|
| que nous | briguions |
|---|
| que vous | briguiez |
|---|
| qu'ils | briguent |
|---|
Passé
| que j' | aie brigué |
|---|
| que tu | aies brigué |
|---|
| qu'il | ait brigué |
|---|
| que nous | ayons brigué |
|---|
| que vous | ayez brigué |
|---|
| qu'ils | aient brigué |
|---|
Imparfait
| que je | briguasse |
|---|
| que tu | briguasses |
|---|
| qu'il | briguât |
|---|
| que nous | briguassions |
|---|
| que vous | briguassiez |
|---|
| qu'ils | briguassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse brigué |
|---|
| que tu | eusses brigué |
|---|
| qu'il | eût brigué |
|---|
| que nous | eussions brigué |
|---|
| que vous | eussiez brigué |
|---|
| qu'ils | eussent brigué |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | briguerais |
|---|
| tu | briguerais |
|---|
| il | briguerait |
|---|
| nous | briguerions |
|---|
| vous | brigueriez |
|---|
| ils | brigueraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais brigué |
|---|
| tu | aurais brigué |
|---|
| il | aurait brigué |
|---|
| nous | aurions brigué |
|---|
| vous | auriez brigué |
|---|
| ils | auraient brigué |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse brigué |
|---|
| tu | eusses brigué |
|---|
| il | eût brigué |
|---|
| nous | eussions brigué |
|---|
| vous | eussiez brigué |
|---|
| ils | eussent brigué |
|---|
Impératif
Passé
| aie brigué |
| ayons brigué |
| ayez brigué |
Participe
Passé
| masculin singulier | brigué |
|---|
| féminin singulier | briguée |
|---|
| masculin pluriel | brigués |
|---|
| féminin pluriel | briguées |
|---|
| composé | ayant brigué |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais briguer |
|---|
| tu | vas briguer |
|---|
| il | va briguer |
|---|
| nous | allons briguer |
|---|
| vous | allez briguer |
|---|
| ils | vont briguer |
|---|
Passé récent
| je | viens de briguer |
|---|
| tu | viens de briguer |
|---|
| il | vient de briguer |
|---|
| nous | venons de briguer |
|---|
| vous | venez de briguer |
|---|
| ils | viennent de briguer |
|---|
Verbes proches de briguer