Conjugaison du verbe fourrager
Fourrager est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | fourrage |
|---|
| tu | fourrages |
|---|
| il | fourrage |
|---|
| nous | fourrageons |
|---|
| vous | fourragez |
|---|
| ils | fourragent |
|---|
Passé composé
| j' | ai fourragé |
|---|
| tu | as fourragé |
|---|
| il | a fourragé |
|---|
| nous | avons fourragé |
|---|
| vous | avez fourragé |
|---|
| ils | ont fourragé |
|---|
Imparfait
| je | fourrageais |
|---|
| tu | fourrageais |
|---|
| il | fourrageait |
|---|
| nous | fourragions |
|---|
| vous | fourragiez |
|---|
| ils | fourrageaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais fourragé |
|---|
| tu | avais fourragé |
|---|
| il | avait fourragé |
|---|
| nous | avions fourragé |
|---|
| vous | aviez fourragé |
|---|
| ils | avaient fourragé |
|---|
Passé simple
| je | fourrageai |
|---|
| tu | fourrageas |
|---|
| il | fourragea |
|---|
| nous | fourrageâmes |
|---|
| vous | fourrageâtes |
|---|
| ils | fourragèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus fourragé |
|---|
| tu | eus fourragé |
|---|
| il | eut fourragé |
|---|
| nous | eûmes fourragé |
|---|
| vous | eûtes fourragé |
|---|
| ils | eurent fourragé |
|---|
Futur simple
| je | fourragerai |
|---|
| tu | fourrageras |
|---|
| il | fourragera |
|---|
| nous | fourragerons |
|---|
| vous | fourragerez |
|---|
| ils | fourrageront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai fourragé |
|---|
| tu | auras fourragé |
|---|
| il | aura fourragé |
|---|
| nous | aurons fourragé |
|---|
| vous | aurez fourragé |
|---|
| ils | auront fourragé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | fourrage |
|---|
| que tu | fourrages |
|---|
| qu'il | fourrage |
|---|
| que nous | fourragions |
|---|
| que vous | fourragiez |
|---|
| qu'ils | fourragent |
|---|
Passé
| que j' | aie fourragé |
|---|
| que tu | aies fourragé |
|---|
| qu'il | ait fourragé |
|---|
| que nous | ayons fourragé |
|---|
| que vous | ayez fourragé |
|---|
| qu'ils | aient fourragé |
|---|
Imparfait
| que je | fourrageasse |
|---|
| que tu | fourrageasses |
|---|
| qu'il | fourrageât |
|---|
| que nous | fourrageassions |
|---|
| que vous | fourrageassiez |
|---|
| qu'ils | fourrageassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse fourragé |
|---|
| que tu | eusses fourragé |
|---|
| qu'il | eût fourragé |
|---|
| que nous | eussions fourragé |
|---|
| que vous | eussiez fourragé |
|---|
| qu'ils | eussent fourragé |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | fourragerais |
|---|
| tu | fourragerais |
|---|
| il | fourragerait |
|---|
| nous | fourragerions |
|---|
| vous | fourrageriez |
|---|
| ils | fourrageraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais fourragé |
|---|
| tu | aurais fourragé |
|---|
| il | aurait fourragé |
|---|
| nous | aurions fourragé |
|---|
| vous | auriez fourragé |
|---|
| ils | auraient fourragé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse fourragé |
|---|
| tu | eusses fourragé |
|---|
| il | eût fourragé |
|---|
| nous | eussions fourragé |
|---|
| vous | eussiez fourragé |
|---|
| ils | eussent fourragé |
|---|
Impératif
Présent
| fourrage |
| fourrageons |
| fourragez |
Passé
| aie fourragé |
| ayons fourragé |
| ayez fourragé |
Participe
Passé
| masculin singulier | fourragé |
|---|
| féminin singulier | fourragée |
|---|
| masculin pluriel | fourragés |
|---|
| féminin pluriel | fourragées |
|---|
| composé | ayant fourragé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais fourrager |
|---|
| tu | vas fourrager |
|---|
| il | va fourrager |
|---|
| nous | allons fourrager |
|---|
| vous | allez fourrager |
|---|
| ils | vont fourrager |
|---|
Passé récent
| je | viens de fourrager |
|---|
| tu | viens de fourrager |
|---|
| il | vient de fourrager |
|---|
| nous | venons de fourrager |
|---|
| vous | venez de fourrager |
|---|
| ils | viennent de fourrager |
|---|
Verbes proches de fourrager