Conjugaison du verbe arrérager
Arrérager est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | arrérage |
|---|
| tu | arrérages |
|---|
| il | arrérage |
|---|
| nous | arrérageons |
|---|
| vous | arréragez |
|---|
| ils | arréragent |
|---|
Passé composé
| j' | ai arréragé |
|---|
| tu | as arréragé |
|---|
| il | a arréragé |
|---|
| nous | avons arréragé |
|---|
| vous | avez arréragé |
|---|
| ils | ont arréragé |
|---|
Imparfait
| j' | arrérageais |
|---|
| tu | arrérageais |
|---|
| il | arrérageait |
|---|
| nous | arréragions |
|---|
| vous | arréragiez |
|---|
| ils | arrérageaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais arréragé |
|---|
| tu | avais arréragé |
|---|
| il | avait arréragé |
|---|
| nous | avions arréragé |
|---|
| vous | aviez arréragé |
|---|
| ils | avaient arréragé |
|---|
Passé simple
| j' | arrérageai |
|---|
| tu | arrérageas |
|---|
| il | arréragea |
|---|
| nous | arrérageâmes |
|---|
| vous | arrérageâtes |
|---|
| ils | arréragèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus arréragé |
|---|
| tu | eus arréragé |
|---|
| il | eut arréragé |
|---|
| nous | eûmes arréragé |
|---|
| vous | eûtes arréragé |
|---|
| ils | eurent arréragé |
|---|
Futur simple
| j' | arréragerai |
|---|
| tu | arrérageras |
|---|
| il | arréragera |
|---|
| nous | arréragerons |
|---|
| vous | arréragerez |
|---|
| ils | arrérageront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai arréragé |
|---|
| tu | auras arréragé |
|---|
| il | aura arréragé |
|---|
| nous | aurons arréragé |
|---|
| vous | aurez arréragé |
|---|
| ils | auront arréragé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | arrérage |
|---|
| que tu | arrérages |
|---|
| qu'il | arrérage |
|---|
| que nous | arréragions |
|---|
| que vous | arréragiez |
|---|
| qu'ils | arréragent |
|---|
Passé
| que j' | aie arréragé |
|---|
| que tu | aies arréragé |
|---|
| qu'il | ait arréragé |
|---|
| que nous | ayons arréragé |
|---|
| que vous | ayez arréragé |
|---|
| qu'ils | aient arréragé |
|---|
Imparfait
| que j' | arrérageasse |
|---|
| que tu | arrérageasses |
|---|
| qu'il | arrérageât |
|---|
| que nous | arrérageassions |
|---|
| que vous | arrérageassiez |
|---|
| qu'ils | arrérageassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse arréragé |
|---|
| que tu | eusses arréragé |
|---|
| qu'il | eût arréragé |
|---|
| que nous | eussions arréragé |
|---|
| que vous | eussiez arréragé |
|---|
| qu'ils | eussent arréragé |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | arréragerais |
|---|
| tu | arréragerais |
|---|
| il | arréragerait |
|---|
| nous | arréragerions |
|---|
| vous | arrérageriez |
|---|
| ils | arrérageraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais arréragé |
|---|
| tu | aurais arréragé |
|---|
| il | aurait arréragé |
|---|
| nous | aurions arréragé |
|---|
| vous | auriez arréragé |
|---|
| ils | auraient arréragé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse arréragé |
|---|
| tu | eusses arréragé |
|---|
| il | eût arréragé |
|---|
| nous | eussions arréragé |
|---|
| vous | eussiez arréragé |
|---|
| ils | eussent arréragé |
|---|
Impératif
Présent
| arrérage |
| arrérageons |
| arréragez |
Passé
| aie arréragé |
| ayons arréragé |
| ayez arréragé |
Participe
Passé
| masculin singulier | arréragé |
|---|
| féminin singulier | arréragé |
|---|
| masculin pluriel | arréragé |
|---|
| féminin pluriel | arréragé |
|---|
| composé | ayant arréragé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais arrérager |
|---|
| tu | vas arrérager |
|---|
| il | va arrérager |
|---|
| nous | allons arrérager |
|---|
| vous | allez arrérager |
|---|
| ils | vont arrérager |
|---|
Passé récent
| je | viens d'arrérager |
|---|
| tu | viens d'arrérager |
|---|
| il | vient d'arrérager |
|---|
| nous | venons d'arrérager |
|---|
| vous | venez d'arrérager |
|---|
| ils | viennent d'arrérager |
|---|
Verbes proches de arrérager