Conjugaison du verbe turluter
Turluter est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | turlute |
|---|
| tu | turlutes |
|---|
| il | turlute |
|---|
| nous | turlutons |
|---|
| vous | turlutez |
|---|
| ils | turlutent |
|---|
Passé composé
| j' | ai turluté |
|---|
| tu | as turluté |
|---|
| il | a turluté |
|---|
| nous | avons turluté |
|---|
| vous | avez turluté |
|---|
| ils | ont turluté |
|---|
Imparfait
| je | turlutais |
|---|
| tu | turlutais |
|---|
| il | turlutait |
|---|
| nous | turlutions |
|---|
| vous | turlutiez |
|---|
| ils | turlutaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais turluté |
|---|
| tu | avais turluté |
|---|
| il | avait turluté |
|---|
| nous | avions turluté |
|---|
| vous | aviez turluté |
|---|
| ils | avaient turluté |
|---|
Passé simple
| je | turlutai |
|---|
| tu | turlutas |
|---|
| il | turluta |
|---|
| nous | turlutâmes |
|---|
| vous | turlutâtes |
|---|
| ils | turlutèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus turluté |
|---|
| tu | eus turluté |
|---|
| il | eut turluté |
|---|
| nous | eûmes turluté |
|---|
| vous | eûtes turluté |
|---|
| ils | eurent turluté |
|---|
Futur simple
| je | turluterai |
|---|
| tu | turluteras |
|---|
| il | turlutera |
|---|
| nous | turluterons |
|---|
| vous | turluterez |
|---|
| ils | turluteront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai turluté |
|---|
| tu | auras turluté |
|---|
| il | aura turluté |
|---|
| nous | aurons turluté |
|---|
| vous | aurez turluté |
|---|
| ils | auront turluté |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | turlute |
|---|
| que tu | turlutes |
|---|
| qu'il | turlute |
|---|
| que nous | turlutions |
|---|
| que vous | turlutiez |
|---|
| qu'ils | turlutent |
|---|
Passé
| que j' | aie turluté |
|---|
| que tu | aies turluté |
|---|
| qu'il | ait turluté |
|---|
| que nous | ayons turluté |
|---|
| que vous | ayez turluté |
|---|
| qu'ils | aient turluté |
|---|
Imparfait
| que je | turlutasse |
|---|
| que tu | turlutasses |
|---|
| qu'il | turlutât |
|---|
| que nous | turlutassions |
|---|
| que vous | turlutassiez |
|---|
| qu'ils | turlutassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse turluté |
|---|
| que tu | eusses turluté |
|---|
| qu'il | eût turluté |
|---|
| que nous | eussions turluté |
|---|
| que vous | eussiez turluté |
|---|
| qu'ils | eussent turluté |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | turluterais |
|---|
| tu | turluterais |
|---|
| il | turluterait |
|---|
| nous | turluterions |
|---|
| vous | turluteriez |
|---|
| ils | turluteraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais turluté |
|---|
| tu | aurais turluté |
|---|
| il | aurait turluté |
|---|
| nous | aurions turluté |
|---|
| vous | auriez turluté |
|---|
| ils | auraient turluté |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse turluté |
|---|
| tu | eusses turluté |
|---|
| il | eût turluté |
|---|
| nous | eussions turluté |
|---|
| vous | eussiez turluté |
|---|
| ils | eussent turluté |
|---|
Impératif
Passé
| aie turluté |
| ayons turluté |
| ayez turluté |
Participe
Passé
| masculin singulier | turluté |
|---|
| féminin singulier | turlutée |
|---|
| masculin pluriel | turlutés |
|---|
| féminin pluriel | turlutées |
|---|
| composé | ayant turluté |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais turluter |
|---|
| tu | vas turluter |
|---|
| il | va turluter |
|---|
| nous | allons turluter |
|---|
| vous | allez turluter |
|---|
| ils | vont turluter |
|---|
Passé récent
| je | viens de turluter |
|---|
| tu | viens de turluter |
|---|
| il | vient de turluter |
|---|
| nous | venons de turluter |
|---|
| vous | venez de turluter |
|---|
| ils | viennent de turluter |
|---|
Verbes proches de turluter