Conjugaison du verbe ourler
Ourler est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | ourle |
|---|
| tu | ourles |
|---|
| il | ourle |
|---|
| nous | ourlons |
|---|
| vous | ourlez |
|---|
| ils | ourlent |
|---|
Passé composé
| j' | ai ourlé |
|---|
| tu | as ourlé |
|---|
| il | a ourlé |
|---|
| nous | avons ourlé |
|---|
| vous | avez ourlé |
|---|
| ils | ont ourlé |
|---|
Imparfait
| j' | ourlais |
|---|
| tu | ourlais |
|---|
| il | ourlait |
|---|
| nous | ourlions |
|---|
| vous | ourliez |
|---|
| ils | ourlaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais ourlé |
|---|
| tu | avais ourlé |
|---|
| il | avait ourlé |
|---|
| nous | avions ourlé |
|---|
| vous | aviez ourlé |
|---|
| ils | avaient ourlé |
|---|
Passé simple
| j' | ourlai |
|---|
| tu | ourlas |
|---|
| il | ourla |
|---|
| nous | ourlâmes |
|---|
| vous | ourlâtes |
|---|
| ils | ourlèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus ourlé |
|---|
| tu | eus ourlé |
|---|
| il | eut ourlé |
|---|
| nous | eûmes ourlé |
|---|
| vous | eûtes ourlé |
|---|
| ils | eurent ourlé |
|---|
Futur simple
| j' | ourlerai |
|---|
| tu | ourleras |
|---|
| il | ourlera |
|---|
| nous | ourlerons |
|---|
| vous | ourlerez |
|---|
| ils | ourleront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai ourlé |
|---|
| tu | auras ourlé |
|---|
| il | aura ourlé |
|---|
| nous | aurons ourlé |
|---|
| vous | aurez ourlé |
|---|
| ils | auront ourlé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | ourle |
|---|
| que tu | ourles |
|---|
| qu'il | ourle |
|---|
| que nous | ourlions |
|---|
| que vous | ourliez |
|---|
| qu'ils | ourlent |
|---|
Passé
| que j' | aie ourlé |
|---|
| que tu | aies ourlé |
|---|
| qu'il | ait ourlé |
|---|
| que nous | ayons ourlé |
|---|
| que vous | ayez ourlé |
|---|
| qu'ils | aient ourlé |
|---|
Imparfait
| que j' | ourlasse |
|---|
| que tu | ourlasses |
|---|
| qu'il | ourlât |
|---|
| que nous | ourlassions |
|---|
| que vous | ourlassiez |
|---|
| qu'ils | ourlassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse ourlé |
|---|
| que tu | eusses ourlé |
|---|
| qu'il | eût ourlé |
|---|
| que nous | eussions ourlé |
|---|
| que vous | eussiez ourlé |
|---|
| qu'ils | eussent ourlé |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | ourlerais |
|---|
| tu | ourlerais |
|---|
| il | ourlerait |
|---|
| nous | ourlerions |
|---|
| vous | ourleriez |
|---|
| ils | ourleraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais ourlé |
|---|
| tu | aurais ourlé |
|---|
| il | aurait ourlé |
|---|
| nous | aurions ourlé |
|---|
| vous | auriez ourlé |
|---|
| ils | auraient ourlé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse ourlé |
|---|
| tu | eusses ourlé |
|---|
| il | eût ourlé |
|---|
| nous | eussions ourlé |
|---|
| vous | eussiez ourlé |
|---|
| ils | eussent ourlé |
|---|
Impératif
Passé
| aie ourlé |
| ayons ourlé |
| ayez ourlé |
Participe
Passé
| masculin singulier | ourlé |
|---|
| féminin singulier | ourlée |
|---|
| masculin pluriel | ourlés |
|---|
| féminin pluriel | ourlées |
|---|
| composé | ayant ourlé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais ourler |
|---|
| tu | vas ourler |
|---|
| il | va ourler |
|---|
| nous | allons ourler |
|---|
| vous | allez ourler |
|---|
| ils | vont ourler |
|---|
Passé récent
| je | viens d'ourler |
|---|
| tu | viens d'ourler |
|---|
| il | vient d'ourler |
|---|
| nous | venons d'ourler |
|---|
| vous | venez d'ourler |
|---|
| ils | viennent d'ourler |
|---|
Verbes proches de ourler