Conjugaison du verbe marteler
Marteler est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | martèle |
|---|
| tu | martèles |
|---|
| il | martèle |
|---|
| nous | martelons |
|---|
| vous | martelez |
|---|
| ils | martèlent |
|---|
Passé composé
| j' | ai martelé |
|---|
| tu | as martelé |
|---|
| il | a martelé |
|---|
| nous | avons martelé |
|---|
| vous | avez martelé |
|---|
| ils | ont martelé |
|---|
Imparfait
| je | martelais |
|---|
| tu | martelais |
|---|
| il | martelait |
|---|
| nous | martelions |
|---|
| vous | marteliez |
|---|
| ils | martelaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais martelé |
|---|
| tu | avais martelé |
|---|
| il | avait martelé |
|---|
| nous | avions martelé |
|---|
| vous | aviez martelé |
|---|
| ils | avaient martelé |
|---|
Passé simple
| je | martelai |
|---|
| tu | martelas |
|---|
| il | martela |
|---|
| nous | martelâmes |
|---|
| vous | martelâtes |
|---|
| ils | martelèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus martelé |
|---|
| tu | eus martelé |
|---|
| il | eut martelé |
|---|
| nous | eûmes martelé |
|---|
| vous | eûtes martelé |
|---|
| ils | eurent martelé |
|---|
Futur simple
| je | martèlerai |
|---|
| tu | martèleras |
|---|
| il | martèlera |
|---|
| nous | martèlerons |
|---|
| vous | martèlerez |
|---|
| ils | martèleront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai martelé |
|---|
| tu | auras martelé |
|---|
| il | aura martelé |
|---|
| nous | aurons martelé |
|---|
| vous | aurez martelé |
|---|
| ils | auront martelé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | martèle |
|---|
| que tu | martèles |
|---|
| qu'il | martèle |
|---|
| que nous | martelions |
|---|
| que vous | marteliez |
|---|
| qu'ils | martèlent |
|---|
Passé
| que j' | aie martelé |
|---|
| que tu | aies martelé |
|---|
| qu'il | ait martelé |
|---|
| que nous | ayons martelé |
|---|
| que vous | ayez martelé |
|---|
| qu'ils | aient martelé |
|---|
Imparfait
| que je | martelasse |
|---|
| que tu | martelasses |
|---|
| qu'il | martelât |
|---|
| que nous | martelassions |
|---|
| que vous | martelassiez |
|---|
| qu'ils | martelassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse martelé |
|---|
| que tu | eusses martelé |
|---|
| qu'il | eût martelé |
|---|
| que nous | eussions martelé |
|---|
| que vous | eussiez martelé |
|---|
| qu'ils | eussent martelé |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | martèlerais |
|---|
| tu | martèlerais |
|---|
| il | martèlerait |
|---|
| nous | martèlerions |
|---|
| vous | martèleriez |
|---|
| ils | martèleraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais martelé |
|---|
| tu | aurais martelé |
|---|
| il | aurait martelé |
|---|
| nous | aurions martelé |
|---|
| vous | auriez martelé |
|---|
| ils | auraient martelé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse martelé |
|---|
| tu | eusses martelé |
|---|
| il | eût martelé |
|---|
| nous | eussions martelé |
|---|
| vous | eussiez martelé |
|---|
| ils | eussent martelé |
|---|
Impératif
Passé
| aie martelé |
| ayons martelé |
| ayez martelé |
Participe
Passé
| masculin singulier | martelé |
|---|
| féminin singulier | martelée |
|---|
| masculin pluriel | martelés |
|---|
| féminin pluriel | martelées |
|---|
| composé | ayant martelé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais marteler |
|---|
| tu | vas marteler |
|---|
| il | va marteler |
|---|
| nous | allons marteler |
|---|
| vous | allez marteler |
|---|
| ils | vont marteler |
|---|
Passé récent
| je | viens de marteler |
|---|
| tu | viens de marteler |
|---|
| il | vient de marteler |
|---|
| nous | venons de marteler |
|---|
| vous | venez de marteler |
|---|
| ils | viennent de marteler |
|---|
Verbes proches de marteler