Conjugaison du verbe intuiter
Intuiter est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | intuite |
|---|
| tu | intuites |
|---|
| il | intuite |
|---|
| nous | intuitons |
|---|
| vous | intuitez |
|---|
| ils | intuitent |
|---|
Passé composé
| j' | ai intuité |
|---|
| tu | as intuité |
|---|
| il | a intuité |
|---|
| nous | avons intuité |
|---|
| vous | avez intuité |
|---|
| ils | ont intuité |
|---|
Imparfait
| j' | intuitais |
|---|
| tu | intuitais |
|---|
| il | intuitait |
|---|
| nous | intuitions |
|---|
| vous | intuitiez |
|---|
| ils | intuitaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais intuité |
|---|
| tu | avais intuité |
|---|
| il | avait intuité |
|---|
| nous | avions intuité |
|---|
| vous | aviez intuité |
|---|
| ils | avaient intuité |
|---|
Passé simple
| j' | intuitai |
|---|
| tu | intuitas |
|---|
| il | intuita |
|---|
| nous | intuitâmes |
|---|
| vous | intuitâtes |
|---|
| ils | intuitèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus intuité |
|---|
| tu | eus intuité |
|---|
| il | eut intuité |
|---|
| nous | eûmes intuité |
|---|
| vous | eûtes intuité |
|---|
| ils | eurent intuité |
|---|
Futur simple
| j' | intuiterai |
|---|
| tu | intuiteras |
|---|
| il | intuitera |
|---|
| nous | intuiterons |
|---|
| vous | intuiterez |
|---|
| ils | intuiteront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai intuité |
|---|
| tu | auras intuité |
|---|
| il | aura intuité |
|---|
| nous | aurons intuité |
|---|
| vous | aurez intuité |
|---|
| ils | auront intuité |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | intuite |
|---|
| que tu | intuites |
|---|
| qu'il | intuite |
|---|
| que nous | intuitions |
|---|
| que vous | intuitiez |
|---|
| qu'ils | intuitent |
|---|
Passé
| que j' | aie intuité |
|---|
| que tu | aies intuité |
|---|
| qu'il | ait intuité |
|---|
| que nous | ayons intuité |
|---|
| que vous | ayez intuité |
|---|
| qu'ils | aient intuité |
|---|
Imparfait
| que j' | intuitasse |
|---|
| que tu | intuitasses |
|---|
| qu'il | intuitât |
|---|
| que nous | intuitassions |
|---|
| que vous | intuitassiez |
|---|
| qu'ils | intuitassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse intuité |
|---|
| que tu | eusses intuité |
|---|
| qu'il | eût intuité |
|---|
| que nous | eussions intuité |
|---|
| que vous | eussiez intuité |
|---|
| qu'ils | eussent intuité |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | intuiterais |
|---|
| tu | intuiterais |
|---|
| il | intuiterait |
|---|
| nous | intuiterions |
|---|
| vous | intuiteriez |
|---|
| ils | intuiteraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais intuité |
|---|
| tu | aurais intuité |
|---|
| il | aurait intuité |
|---|
| nous | aurions intuité |
|---|
| vous | auriez intuité |
|---|
| ils | auraient intuité |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse intuité |
|---|
| tu | eusses intuité |
|---|
| il | eût intuité |
|---|
| nous | eussions intuité |
|---|
| vous | eussiez intuité |
|---|
| ils | eussent intuité |
|---|
Impératif
Passé
| aie intuité |
| ayons intuité |
| ayez intuité |
Participe
Passé
| masculin singulier | intuité |
|---|
| féminin singulier | intuitée |
|---|
| masculin pluriel | intuités |
|---|
| féminin pluriel | intuitées |
|---|
| composé | ayant intuité |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais intuiter |
|---|
| tu | vas intuiter |
|---|
| il | va intuiter |
|---|
| nous | allons intuiter |
|---|
| vous | allez intuiter |
|---|
| ils | vont intuiter |
|---|
Passé récent
| je | viens d'intuiter |
|---|
| tu | viens d'intuiter |
|---|
| il | vient d'intuiter |
|---|
| nous | venons d'intuiter |
|---|
| vous | venez d'intuiter |
|---|
| ils | viennent d'intuiter |
|---|
Verbes proches de intuiter