Conjugaison du verbe intenter
Intenter est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | intente |
|---|
| tu | intentes |
|---|
| il | intente |
|---|
| nous | intentons |
|---|
| vous | intentez |
|---|
| ils | intentent |
|---|
Passé composé
| j' | ai intenté |
|---|
| tu | as intenté |
|---|
| il | a intenté |
|---|
| nous | avons intenté |
|---|
| vous | avez intenté |
|---|
| ils | ont intenté |
|---|
Imparfait
| j' | intentais |
|---|
| tu | intentais |
|---|
| il | intentait |
|---|
| nous | intentions |
|---|
| vous | intentiez |
|---|
| ils | intentaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais intenté |
|---|
| tu | avais intenté |
|---|
| il | avait intenté |
|---|
| nous | avions intenté |
|---|
| vous | aviez intenté |
|---|
| ils | avaient intenté |
|---|
Passé simple
| j' | intentai |
|---|
| tu | intentas |
|---|
| il | intenta |
|---|
| nous | intentâmes |
|---|
| vous | intentâtes |
|---|
| ils | intentèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus intenté |
|---|
| tu | eus intenté |
|---|
| il | eut intenté |
|---|
| nous | eûmes intenté |
|---|
| vous | eûtes intenté |
|---|
| ils | eurent intenté |
|---|
Futur simple
| j' | intenterai |
|---|
| tu | intenteras |
|---|
| il | intentera |
|---|
| nous | intenterons |
|---|
| vous | intenterez |
|---|
| ils | intenteront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai intenté |
|---|
| tu | auras intenté |
|---|
| il | aura intenté |
|---|
| nous | aurons intenté |
|---|
| vous | aurez intenté |
|---|
| ils | auront intenté |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | intente |
|---|
| que tu | intentes |
|---|
| qu'il | intente |
|---|
| que nous | intentions |
|---|
| que vous | intentiez |
|---|
| qu'ils | intentent |
|---|
Passé
| que j' | aie intenté |
|---|
| que tu | aies intenté |
|---|
| qu'il | ait intenté |
|---|
| que nous | ayons intenté |
|---|
| que vous | ayez intenté |
|---|
| qu'ils | aient intenté |
|---|
Imparfait
| que j' | intentasse |
|---|
| que tu | intentasses |
|---|
| qu'il | intentât |
|---|
| que nous | intentassions |
|---|
| que vous | intentassiez |
|---|
| qu'ils | intentassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse intenté |
|---|
| que tu | eusses intenté |
|---|
| qu'il | eût intenté |
|---|
| que nous | eussions intenté |
|---|
| que vous | eussiez intenté |
|---|
| qu'ils | eussent intenté |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | intenterais |
|---|
| tu | intenterais |
|---|
| il | intenterait |
|---|
| nous | intenterions |
|---|
| vous | intenteriez |
|---|
| ils | intenteraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais intenté |
|---|
| tu | aurais intenté |
|---|
| il | aurait intenté |
|---|
| nous | aurions intenté |
|---|
| vous | auriez intenté |
|---|
| ils | auraient intenté |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse intenté |
|---|
| tu | eusses intenté |
|---|
| il | eût intenté |
|---|
| nous | eussions intenté |
|---|
| vous | eussiez intenté |
|---|
| ils | eussent intenté |
|---|
Impératif
Passé
| aie intenté |
| ayons intenté |
| ayez intenté |
Participe
Passé
| masculin singulier | intenté |
|---|
| féminin singulier | intentée |
|---|
| masculin pluriel | intentés |
|---|
| féminin pluriel | intentées |
|---|
| composé | ayant intenté |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais intenter |
|---|
| tu | vas intenter |
|---|
| il | va intenter |
|---|
| nous | allons intenter |
|---|
| vous | allez intenter |
|---|
| ils | vont intenter |
|---|
Passé récent
| je | viens d'intenter |
|---|
| tu | viens d'intenter |
|---|
| il | vient d'intenter |
|---|
| nous | venons d'intenter |
|---|
| vous | venez d'intenter |
|---|
| ils | viennent d'intenter |
|---|
Verbes proches de intenter