Conjugaison du verbe indigner
Indigner est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | indigne |
|---|
| tu | indignes |
|---|
| il | indigne |
|---|
| nous | indignons |
|---|
| vous | indignez |
|---|
| ils | indignent |
|---|
Passé composé
| j' | ai indigné |
|---|
| tu | as indigné |
|---|
| il | a indigné |
|---|
| nous | avons indigné |
|---|
| vous | avez indigné |
|---|
| ils | ont indigné |
|---|
Imparfait
| j' | indignais |
|---|
| tu | indignais |
|---|
| il | indignait |
|---|
| nous | indignions |
|---|
| vous | indigniez |
|---|
| ils | indignaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais indigné |
|---|
| tu | avais indigné |
|---|
| il | avait indigné |
|---|
| nous | avions indigné |
|---|
| vous | aviez indigné |
|---|
| ils | avaient indigné |
|---|
Passé simple
| j' | indignai |
|---|
| tu | indignas |
|---|
| il | indigna |
|---|
| nous | indignâmes |
|---|
| vous | indignâtes |
|---|
| ils | indignèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus indigné |
|---|
| tu | eus indigné |
|---|
| il | eut indigné |
|---|
| nous | eûmes indigné |
|---|
| vous | eûtes indigné |
|---|
| ils | eurent indigné |
|---|
Futur simple
| j' | indignerai |
|---|
| tu | indigneras |
|---|
| il | indignera |
|---|
| nous | indignerons |
|---|
| vous | indignerez |
|---|
| ils | indigneront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai indigné |
|---|
| tu | auras indigné |
|---|
| il | aura indigné |
|---|
| nous | aurons indigné |
|---|
| vous | aurez indigné |
|---|
| ils | auront indigné |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | indigne |
|---|
| que tu | indignes |
|---|
| qu'il | indigne |
|---|
| que nous | indignions |
|---|
| que vous | indigniez |
|---|
| qu'ils | indignent |
|---|
Passé
| que j' | aie indigné |
|---|
| que tu | aies indigné |
|---|
| qu'il | ait indigné |
|---|
| que nous | ayons indigné |
|---|
| que vous | ayez indigné |
|---|
| qu'ils | aient indigné |
|---|
Imparfait
| que j' | indignasse |
|---|
| que tu | indignasses |
|---|
| qu'il | indignât |
|---|
| que nous | indignassions |
|---|
| que vous | indignassiez |
|---|
| qu'ils | indignassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse indigné |
|---|
| que tu | eusses indigné |
|---|
| qu'il | eût indigné |
|---|
| que nous | eussions indigné |
|---|
| que vous | eussiez indigné |
|---|
| qu'ils | eussent indigné |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | indignerais |
|---|
| tu | indignerais |
|---|
| il | indignerait |
|---|
| nous | indignerions |
|---|
| vous | indigneriez |
|---|
| ils | indigneraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais indigné |
|---|
| tu | aurais indigné |
|---|
| il | aurait indigné |
|---|
| nous | aurions indigné |
|---|
| vous | auriez indigné |
|---|
| ils | auraient indigné |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse indigné |
|---|
| tu | eusses indigné |
|---|
| il | eût indigné |
|---|
| nous | eussions indigné |
|---|
| vous | eussiez indigné |
|---|
| ils | eussent indigné |
|---|
Impératif
Passé
| aie indigné |
| ayons indigné |
| ayez indigné |
Participe
Passé
| masculin singulier | indigné |
|---|
| féminin singulier | indignée |
|---|
| masculin pluriel | indignés |
|---|
| féminin pluriel | indignées |
|---|
| composé | ayant indigné |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais indigner |
|---|
| tu | vas indigner |
|---|
| il | va indigner |
|---|
| nous | allons indigner |
|---|
| vous | allez indigner |
|---|
| ils | vont indigner |
|---|
Passé récent
| je | viens d'indigner |
|---|
| tu | viens d'indigner |
|---|
| il | vient d'indigner |
|---|
| nous | venons d'indigner |
|---|
| vous | venez d'indigner |
|---|
| ils | viennent d'indigner |
|---|
Verbes proches de indigner