Conjugaison du verbe imputer
Imputer est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | impute |
|---|
| tu | imputes |
|---|
| il | impute |
|---|
| nous | imputons |
|---|
| vous | imputez |
|---|
| ils | imputent |
|---|
Passé composé
| j' | ai imputé |
|---|
| tu | as imputé |
|---|
| il | a imputé |
|---|
| nous | avons imputé |
|---|
| vous | avez imputé |
|---|
| ils | ont imputé |
|---|
Imparfait
| j' | imputais |
|---|
| tu | imputais |
|---|
| il | imputait |
|---|
| nous | imputions |
|---|
| vous | imputiez |
|---|
| ils | imputaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais imputé |
|---|
| tu | avais imputé |
|---|
| il | avait imputé |
|---|
| nous | avions imputé |
|---|
| vous | aviez imputé |
|---|
| ils | avaient imputé |
|---|
Passé simple
| j' | imputai |
|---|
| tu | imputas |
|---|
| il | imputa |
|---|
| nous | imputâmes |
|---|
| vous | imputâtes |
|---|
| ils | imputèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus imputé |
|---|
| tu | eus imputé |
|---|
| il | eut imputé |
|---|
| nous | eûmes imputé |
|---|
| vous | eûtes imputé |
|---|
| ils | eurent imputé |
|---|
Futur simple
| j' | imputerai |
|---|
| tu | imputeras |
|---|
| il | imputera |
|---|
| nous | imputerons |
|---|
| vous | imputerez |
|---|
| ils | imputeront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai imputé |
|---|
| tu | auras imputé |
|---|
| il | aura imputé |
|---|
| nous | aurons imputé |
|---|
| vous | aurez imputé |
|---|
| ils | auront imputé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | impute |
|---|
| que tu | imputes |
|---|
| qu'il | impute |
|---|
| que nous | imputions |
|---|
| que vous | imputiez |
|---|
| qu'ils | imputent |
|---|
Passé
| que j' | aie imputé |
|---|
| que tu | aies imputé |
|---|
| qu'il | ait imputé |
|---|
| que nous | ayons imputé |
|---|
| que vous | ayez imputé |
|---|
| qu'ils | aient imputé |
|---|
Imparfait
| que j' | imputasse |
|---|
| que tu | imputasses |
|---|
| qu'il | imputât |
|---|
| que nous | imputassions |
|---|
| que vous | imputassiez |
|---|
| qu'ils | imputassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse imputé |
|---|
| que tu | eusses imputé |
|---|
| qu'il | eût imputé |
|---|
| que nous | eussions imputé |
|---|
| que vous | eussiez imputé |
|---|
| qu'ils | eussent imputé |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | imputerais |
|---|
| tu | imputerais |
|---|
| il | imputerait |
|---|
| nous | imputerions |
|---|
| vous | imputeriez |
|---|
| ils | imputeraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais imputé |
|---|
| tu | aurais imputé |
|---|
| il | aurait imputé |
|---|
| nous | aurions imputé |
|---|
| vous | auriez imputé |
|---|
| ils | auraient imputé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse imputé |
|---|
| tu | eusses imputé |
|---|
| il | eût imputé |
|---|
| nous | eussions imputé |
|---|
| vous | eussiez imputé |
|---|
| ils | eussent imputé |
|---|
Impératif
Passé
| aie imputé |
| ayons imputé |
| ayez imputé |
Participe
Passé
| masculin singulier | imputé |
|---|
| féminin singulier | imputée |
|---|
| masculin pluriel | imputés |
|---|
| féminin pluriel | imputées |
|---|
| composé | ayant imputé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais imputer |
|---|
| tu | vas imputer |
|---|
| il | va imputer |
|---|
| nous | allons imputer |
|---|
| vous | allez imputer |
|---|
| ils | vont imputer |
|---|
Passé récent
| je | viens d'imputer |
|---|
| tu | viens d'imputer |
|---|
| il | vient d'imputer |
|---|
| nous | venons d'imputer |
|---|
| vous | venez d'imputer |
|---|
| ils | viennent d'imputer |
|---|
Verbes proches de imputer