Conjugaison du verbe huir
Huir est un verbe du 2e groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent). C'est un verbe défectif : certaines formes sont inusitées.
Indicatif
Présent
| j' | huis |
|---|
| tu | huis |
|---|
| il | huit |
|---|
| nous | huissons |
|---|
| vous | huissez |
|---|
| ils | huissent |
|---|
Passé composé
| j' | ai hui |
|---|
| tu | as hui |
|---|
| il | a hui |
|---|
| nous | avons hui |
|---|
| vous | avez hui |
|---|
| ils | ont hui |
|---|
Participe
Passé
| masculin singulier | hui |
|---|
| féminin singulier | hui |
|---|
| masculin pluriel | hui |
|---|
| féminin pluriel | hui |
|---|
| composé | ayant hui |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais huir |
|---|
| tu | vas huir |
|---|
| il | va huir |
|---|
| nous | allons huir |
|---|
| vous | allez huir |
|---|
| ils | vont huir |
|---|
Passé récent
| je | viens d'huir |
|---|
| tu | viens d'huir |
|---|
| il | vient d'huir |
|---|
| nous | venons d'huir |
|---|
| vous | venez d'huir |
|---|
| ils | viennent d'huir |
|---|
Verbes proches de huir