Conjugaison du verbe enfaîter
Enfaîter est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | enfaîte |
|---|
| tu | enfaîtes |
|---|
| il | enfaîte |
|---|
| nous | enfaîtons |
|---|
| vous | enfaîtez |
|---|
| ils | enfaîtent |
|---|
Passé composé
| j' | ai enfaîté |
|---|
| tu | as enfaîté |
|---|
| il | a enfaîté |
|---|
| nous | avons enfaîté |
|---|
| vous | avez enfaîté |
|---|
| ils | ont enfaîté |
|---|
Imparfait
| j' | enfaîtais |
|---|
| tu | enfaîtais |
|---|
| il | enfaîtait |
|---|
| nous | enfaîtions |
|---|
| vous | enfaîtiez |
|---|
| ils | enfaîtaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais enfaîté |
|---|
| tu | avais enfaîté |
|---|
| il | avait enfaîté |
|---|
| nous | avions enfaîté |
|---|
| vous | aviez enfaîté |
|---|
| ils | avaient enfaîté |
|---|
Passé simple
| j' | enfaîtai |
|---|
| tu | enfaîtas |
|---|
| il | enfaîta |
|---|
| nous | enfaîtâmes |
|---|
| vous | enfaîtâtes |
|---|
| ils | enfaîtèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus enfaîté |
|---|
| tu | eus enfaîté |
|---|
| il | eut enfaîté |
|---|
| nous | eûmes enfaîté |
|---|
| vous | eûtes enfaîté |
|---|
| ils | eurent enfaîté |
|---|
Futur simple
| j' | enfaîterai |
|---|
| tu | enfaîteras |
|---|
| il | enfaîtera |
|---|
| nous | enfaîterons |
|---|
| vous | enfaîterez |
|---|
| ils | enfaîteront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai enfaîté |
|---|
| tu | auras enfaîté |
|---|
| il | aura enfaîté |
|---|
| nous | aurons enfaîté |
|---|
| vous | aurez enfaîté |
|---|
| ils | auront enfaîté |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | enfaîte |
|---|
| que tu | enfaîtes |
|---|
| qu'il | enfaîte |
|---|
| que nous | enfaîtions |
|---|
| que vous | enfaîtiez |
|---|
| qu'ils | enfaîtent |
|---|
Passé
| que j' | aie enfaîté |
|---|
| que tu | aies enfaîté |
|---|
| qu'il | ait enfaîté |
|---|
| que nous | ayons enfaîté |
|---|
| que vous | ayez enfaîté |
|---|
| qu'ils | aient enfaîté |
|---|
Imparfait
| que j' | enfaîtasse |
|---|
| que tu | enfaîtasses |
|---|
| qu'il | enfaîtât |
|---|
| que nous | enfaîtassions |
|---|
| que vous | enfaîtassiez |
|---|
| qu'ils | enfaîtassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse enfaîté |
|---|
| que tu | eusses enfaîté |
|---|
| qu'il | eût enfaîté |
|---|
| que nous | eussions enfaîté |
|---|
| que vous | eussiez enfaîté |
|---|
| qu'ils | eussent enfaîté |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | enfaîterais |
|---|
| tu | enfaîterais |
|---|
| il | enfaîterait |
|---|
| nous | enfaîterions |
|---|
| vous | enfaîteriez |
|---|
| ils | enfaîteraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais enfaîté |
|---|
| tu | aurais enfaîté |
|---|
| il | aurait enfaîté |
|---|
| nous | aurions enfaîté |
|---|
| vous | auriez enfaîté |
|---|
| ils | auraient enfaîté |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse enfaîté |
|---|
| tu | eusses enfaîté |
|---|
| il | eût enfaîté |
|---|
| nous | eussions enfaîté |
|---|
| vous | eussiez enfaîté |
|---|
| ils | eussent enfaîté |
|---|
Impératif
Passé
| aie enfaîté |
| ayons enfaîté |
| ayez enfaîté |
Participe
Passé
| masculin singulier | enfaîté |
|---|
| féminin singulier | enfaîtée |
|---|
| masculin pluriel | enfaîtés |
|---|
| féminin pluriel | enfaîtées |
|---|
| composé | ayant enfaîté |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais enfaîter |
|---|
| tu | vas enfaîter |
|---|
| il | va enfaîter |
|---|
| nous | allons enfaîter |
|---|
| vous | allez enfaîter |
|---|
| ils | vont enfaîter |
|---|
Passé récent
| je | viens d'enfaîter |
|---|
| tu | viens d'enfaîter |
|---|
| il | vient d'enfaîter |
|---|
| nous | venons d'enfaîter |
|---|
| vous | venez d'enfaîter |
|---|
| ils | viennent d'enfaîter |
|---|
Verbes proches de enfaîter