Conjugaison du verbe ébranler
Ébranler est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | ébranle |
|---|
| tu | ébranles |
|---|
| il | ébranle |
|---|
| nous | ébranlons |
|---|
| vous | ébranlez |
|---|
| ils | ébranlent |
|---|
Passé composé
| j' | ai ébranlé |
|---|
| tu | as ébranlé |
|---|
| il | a ébranlé |
|---|
| nous | avons ébranlé |
|---|
| vous | avez ébranlé |
|---|
| ils | ont ébranlé |
|---|
Imparfait
| j' | ébranlais |
|---|
| tu | ébranlais |
|---|
| il | ébranlait |
|---|
| nous | ébranlions |
|---|
| vous | ébranliez |
|---|
| ils | ébranlaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais ébranlé |
|---|
| tu | avais ébranlé |
|---|
| il | avait ébranlé |
|---|
| nous | avions ébranlé |
|---|
| vous | aviez ébranlé |
|---|
| ils | avaient ébranlé |
|---|
Passé simple
| j' | ébranlai |
|---|
| tu | ébranlas |
|---|
| il | ébranla |
|---|
| nous | ébranlâmes |
|---|
| vous | ébranlâtes |
|---|
| ils | ébranlèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus ébranlé |
|---|
| tu | eus ébranlé |
|---|
| il | eut ébranlé |
|---|
| nous | eûmes ébranlé |
|---|
| vous | eûtes ébranlé |
|---|
| ils | eurent ébranlé |
|---|
Futur simple
| j' | ébranlerai |
|---|
| tu | ébranleras |
|---|
| il | ébranlera |
|---|
| nous | ébranlerons |
|---|
| vous | ébranlerez |
|---|
| ils | ébranleront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai ébranlé |
|---|
| tu | auras ébranlé |
|---|
| il | aura ébranlé |
|---|
| nous | aurons ébranlé |
|---|
| vous | aurez ébranlé |
|---|
| ils | auront ébranlé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | ébranle |
|---|
| que tu | ébranles |
|---|
| qu'il | ébranle |
|---|
| que nous | ébranlions |
|---|
| que vous | ébranliez |
|---|
| qu'ils | ébranlent |
|---|
Passé
| que j' | aie ébranlé |
|---|
| que tu | aies ébranlé |
|---|
| qu'il | ait ébranlé |
|---|
| que nous | ayons ébranlé |
|---|
| que vous | ayez ébranlé |
|---|
| qu'ils | aient ébranlé |
|---|
Imparfait
| que j' | ébranlasse |
|---|
| que tu | ébranlasses |
|---|
| qu'il | ébranlât |
|---|
| que nous | ébranlassions |
|---|
| que vous | ébranlassiez |
|---|
| qu'ils | ébranlassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse ébranlé |
|---|
| que tu | eusses ébranlé |
|---|
| qu'il | eût ébranlé |
|---|
| que nous | eussions ébranlé |
|---|
| que vous | eussiez ébranlé |
|---|
| qu'ils | eussent ébranlé |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | ébranlerais |
|---|
| tu | ébranlerais |
|---|
| il | ébranlerait |
|---|
| nous | ébranlerions |
|---|
| vous | ébranleriez |
|---|
| ils | ébranleraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais ébranlé |
|---|
| tu | aurais ébranlé |
|---|
| il | aurait ébranlé |
|---|
| nous | aurions ébranlé |
|---|
| vous | auriez ébranlé |
|---|
| ils | auraient ébranlé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse ébranlé |
|---|
| tu | eusses ébranlé |
|---|
| il | eût ébranlé |
|---|
| nous | eussions ébranlé |
|---|
| vous | eussiez ébranlé |
|---|
| ils | eussent ébranlé |
|---|
Impératif
Passé
| aie ébranlé |
| ayons ébranlé |
| ayez ébranlé |
Participe
Passé
| masculin singulier | ébranlé |
|---|
| féminin singulier | ébranlée |
|---|
| masculin pluriel | ébranlés |
|---|
| féminin pluriel | ébranlées |
|---|
| composé | ayant ébranlé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais ébranler |
|---|
| tu | vas ébranler |
|---|
| il | va ébranler |
|---|
| nous | allons ébranler |
|---|
| vous | allez ébranler |
|---|
| ils | vont ébranler |
|---|
Passé récent
| je | viens d'ébranler |
|---|
| tu | viens d'ébranler |
|---|
| il | vient d'ébranler |
|---|
| nous | venons d'ébranler |
|---|
| vous | venez d'ébranler |
|---|
| ils | viennent d'ébranler |
|---|
Verbes proches de ébranler