Conjugaison du verbe dirimer
Dirimer est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | dirime |
|---|
| tu | dirimes |
|---|
| il | dirime |
|---|
| nous | dirimons |
|---|
| vous | dirimez |
|---|
| ils | diriment |
|---|
Passé composé
| j' | ai dirimé |
|---|
| tu | as dirimé |
|---|
| il | a dirimé |
|---|
| nous | avons dirimé |
|---|
| vous | avez dirimé |
|---|
| ils | ont dirimé |
|---|
Imparfait
| je | dirimais |
|---|
| tu | dirimais |
|---|
| il | dirimait |
|---|
| nous | dirimions |
|---|
| vous | dirimiez |
|---|
| ils | dirimaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais dirimé |
|---|
| tu | avais dirimé |
|---|
| il | avait dirimé |
|---|
| nous | avions dirimé |
|---|
| vous | aviez dirimé |
|---|
| ils | avaient dirimé |
|---|
Passé simple
| je | dirimai |
|---|
| tu | dirimas |
|---|
| il | dirima |
|---|
| nous | dirimâmes |
|---|
| vous | dirimâtes |
|---|
| ils | dirimèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus dirimé |
|---|
| tu | eus dirimé |
|---|
| il | eut dirimé |
|---|
| nous | eûmes dirimé |
|---|
| vous | eûtes dirimé |
|---|
| ils | eurent dirimé |
|---|
Futur simple
| je | dirimerai |
|---|
| tu | dirimeras |
|---|
| il | dirimera |
|---|
| nous | dirimerons |
|---|
| vous | dirimerez |
|---|
| ils | dirimeront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai dirimé |
|---|
| tu | auras dirimé |
|---|
| il | aura dirimé |
|---|
| nous | aurons dirimé |
|---|
| vous | aurez dirimé |
|---|
| ils | auront dirimé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | dirime |
|---|
| que tu | dirimes |
|---|
| qu'il | dirime |
|---|
| que nous | dirimions |
|---|
| que vous | dirimiez |
|---|
| qu'ils | diriment |
|---|
Passé
| que j' | aie dirimé |
|---|
| que tu | aies dirimé |
|---|
| qu'il | ait dirimé |
|---|
| que nous | ayons dirimé |
|---|
| que vous | ayez dirimé |
|---|
| qu'ils | aient dirimé |
|---|
Imparfait
| que je | dirimasse |
|---|
| que tu | dirimasses |
|---|
| qu'il | dirimât |
|---|
| que nous | dirimassions |
|---|
| que vous | dirimassiez |
|---|
| qu'ils | dirimassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse dirimé |
|---|
| que tu | eusses dirimé |
|---|
| qu'il | eût dirimé |
|---|
| que nous | eussions dirimé |
|---|
| que vous | eussiez dirimé |
|---|
| qu'ils | eussent dirimé |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | dirimerais |
|---|
| tu | dirimerais |
|---|
| il | dirimerait |
|---|
| nous | dirimerions |
|---|
| vous | dirimeriez |
|---|
| ils | dirimeraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais dirimé |
|---|
| tu | aurais dirimé |
|---|
| il | aurait dirimé |
|---|
| nous | aurions dirimé |
|---|
| vous | auriez dirimé |
|---|
| ils | auraient dirimé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse dirimé |
|---|
| tu | eusses dirimé |
|---|
| il | eût dirimé |
|---|
| nous | eussions dirimé |
|---|
| vous | eussiez dirimé |
|---|
| ils | eussent dirimé |
|---|
Impératif
Passé
| aie dirimé |
| ayons dirimé |
| ayez dirimé |
Participe
Passé
| masculin singulier | dirimé |
|---|
| féminin singulier | dirimée |
|---|
| masculin pluriel | dirimés |
|---|
| féminin pluriel | dirimées |
|---|
| composé | ayant dirimé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais dirimer |
|---|
| tu | vas dirimer |
|---|
| il | va dirimer |
|---|
| nous | allons dirimer |
|---|
| vous | allez dirimer |
|---|
| ils | vont dirimer |
|---|
Passé récent
| je | viens de dirimer |
|---|
| tu | viens de dirimer |
|---|
| il | vient de dirimer |
|---|
| nous | venons de dirimer |
|---|
| vous | venez de dirimer |
|---|
| ils | viennent de dirimer |
|---|
Verbes proches de dirimer