Conjugaison du verbe dinguer
Dinguer est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | dingue |
|---|
| tu | dingues |
|---|
| il | dingue |
|---|
| nous | dinguons |
|---|
| vous | dinguez |
|---|
| ils | dinguent |
|---|
Passé composé
| j' | ai dingué |
|---|
| tu | as dingué |
|---|
| il | a dingué |
|---|
| nous | avons dingué |
|---|
| vous | avez dingué |
|---|
| ils | ont dingué |
|---|
Imparfait
| je | dinguais |
|---|
| tu | dinguais |
|---|
| il | dinguait |
|---|
| nous | dinguions |
|---|
| vous | dinguiez |
|---|
| ils | dinguaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais dingué |
|---|
| tu | avais dingué |
|---|
| il | avait dingué |
|---|
| nous | avions dingué |
|---|
| vous | aviez dingué |
|---|
| ils | avaient dingué |
|---|
Passé simple
| je | dinguai |
|---|
| tu | dinguas |
|---|
| il | dingua |
|---|
| nous | dinguâmes |
|---|
| vous | dinguâtes |
|---|
| ils | dinguèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus dingué |
|---|
| tu | eus dingué |
|---|
| il | eut dingué |
|---|
| nous | eûmes dingué |
|---|
| vous | eûtes dingué |
|---|
| ils | eurent dingué |
|---|
Futur simple
| je | dinguerai |
|---|
| tu | dingueras |
|---|
| il | dinguera |
|---|
| nous | dinguerons |
|---|
| vous | dinguerez |
|---|
| ils | dingueront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai dingué |
|---|
| tu | auras dingué |
|---|
| il | aura dingué |
|---|
| nous | aurons dingué |
|---|
| vous | aurez dingué |
|---|
| ils | auront dingué |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | dingue |
|---|
| que tu | dingues |
|---|
| qu'il | dingue |
|---|
| que nous | dinguions |
|---|
| que vous | dinguiez |
|---|
| qu'ils | dinguent |
|---|
Passé
| que j' | aie dingué |
|---|
| que tu | aies dingué |
|---|
| qu'il | ait dingué |
|---|
| que nous | ayons dingué |
|---|
| que vous | ayez dingué |
|---|
| qu'ils | aient dingué |
|---|
Imparfait
| que je | dinguasse |
|---|
| que tu | dinguasses |
|---|
| qu'il | dinguât |
|---|
| que nous | dinguassions |
|---|
| que vous | dinguassiez |
|---|
| qu'ils | dinguassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse dingué |
|---|
| que tu | eusses dingué |
|---|
| qu'il | eût dingué |
|---|
| que nous | eussions dingué |
|---|
| que vous | eussiez dingué |
|---|
| qu'ils | eussent dingué |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | dinguerais |
|---|
| tu | dinguerais |
|---|
| il | dinguerait |
|---|
| nous | dinguerions |
|---|
| vous | dingueriez |
|---|
| ils | dingueraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais dingué |
|---|
| tu | aurais dingué |
|---|
| il | aurait dingué |
|---|
| nous | aurions dingué |
|---|
| vous | auriez dingué |
|---|
| ils | auraient dingué |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse dingué |
|---|
| tu | eusses dingué |
|---|
| il | eût dingué |
|---|
| nous | eussions dingué |
|---|
| vous | eussiez dingué |
|---|
| ils | eussent dingué |
|---|
Impératif
Passé
| aie dingué |
| ayons dingué |
| ayez dingué |
Participe
Passé
| masculin singulier | dingué |
|---|
| féminin singulier | dinguée |
|---|
| masculin pluriel | dingués |
|---|
| féminin pluriel | dinguées |
|---|
| composé | ayant dingué |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais dinguer |
|---|
| tu | vas dinguer |
|---|
| il | va dinguer |
|---|
| nous | allons dinguer |
|---|
| vous | allez dinguer |
|---|
| ils | vont dinguer |
|---|
Passé récent
| je | viens de dinguer |
|---|
| tu | viens de dinguer |
|---|
| il | vient de dinguer |
|---|
| nous | venons de dinguer |
|---|
| vous | venez de dinguer |
|---|
| ils | viennent de dinguer |
|---|
Verbes proches de dinguer