Conjugaison du verbe conobrer
Conobrer est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | conobre |
|---|
| tu | conobres |
|---|
| il | conobre |
|---|
| nous | conobrons |
|---|
| vous | conobrez |
|---|
| ils | conobrent |
|---|
Passé composé
| j' | ai conobré |
|---|
| tu | as conobré |
|---|
| il | a conobré |
|---|
| nous | avons conobré |
|---|
| vous | avez conobré |
|---|
| ils | ont conobré |
|---|
Imparfait
| je | conobrais |
|---|
| tu | conobrais |
|---|
| il | conobrait |
|---|
| nous | conobrions |
|---|
| vous | conobriez |
|---|
| ils | conobraient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais conobré |
|---|
| tu | avais conobré |
|---|
| il | avait conobré |
|---|
| nous | avions conobré |
|---|
| vous | aviez conobré |
|---|
| ils | avaient conobré |
|---|
Passé simple
| je | conobrai |
|---|
| tu | conobras |
|---|
| il | conobra |
|---|
| nous | conobrâmes |
|---|
| vous | conobrâtes |
|---|
| ils | conobrèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus conobré |
|---|
| tu | eus conobré |
|---|
| il | eut conobré |
|---|
| nous | eûmes conobré |
|---|
| vous | eûtes conobré |
|---|
| ils | eurent conobré |
|---|
Futur simple
| je | conobrerai |
|---|
| tu | conobreras |
|---|
| il | conobrera |
|---|
| nous | conobrerons |
|---|
| vous | conobrerez |
|---|
| ils | conobreront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai conobré |
|---|
| tu | auras conobré |
|---|
| il | aura conobré |
|---|
| nous | aurons conobré |
|---|
| vous | aurez conobré |
|---|
| ils | auront conobré |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | conobre |
|---|
| que tu | conobres |
|---|
| qu'il | conobre |
|---|
| que nous | conobrions |
|---|
| que vous | conobriez |
|---|
| qu'ils | conobrent |
|---|
Passé
| que j' | aie conobré |
|---|
| que tu | aies conobré |
|---|
| qu'il | ait conobré |
|---|
| que nous | ayons conobré |
|---|
| que vous | ayez conobré |
|---|
| qu'ils | aient conobré |
|---|
Imparfait
| que je | conobrasse |
|---|
| que tu | conobrasses |
|---|
| qu'il | conobrât |
|---|
| que nous | conobrassions |
|---|
| que vous | conobrassiez |
|---|
| qu'ils | conobrassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse conobré |
|---|
| que tu | eusses conobré |
|---|
| qu'il | eût conobré |
|---|
| que nous | eussions conobré |
|---|
| que vous | eussiez conobré |
|---|
| qu'ils | eussent conobré |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | conobrerais |
|---|
| tu | conobrerais |
|---|
| il | conobrerait |
|---|
| nous | conobrerions |
|---|
| vous | conobreriez |
|---|
| ils | conobreraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais conobré |
|---|
| tu | aurais conobré |
|---|
| il | aurait conobré |
|---|
| nous | aurions conobré |
|---|
| vous | auriez conobré |
|---|
| ils | auraient conobré |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse conobré |
|---|
| tu | eusses conobré |
|---|
| il | eût conobré |
|---|
| nous | eussions conobré |
|---|
| vous | eussiez conobré |
|---|
| ils | eussent conobré |
|---|
Impératif
Passé
| aie conobré |
| ayons conobré |
| ayez conobré |
Participe
Passé
| masculin singulier | conobré |
|---|
| féminin singulier | conobrée |
|---|
| masculin pluriel | conobrés |
|---|
| féminin pluriel | conobrées |
|---|
| composé | ayant conobré |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais conobrer |
|---|
| tu | vas conobrer |
|---|
| il | va conobrer |
|---|
| nous | allons conobrer |
|---|
| vous | allez conobrer |
|---|
| ils | vont conobrer |
|---|
Passé récent
| je | viens de conobrer |
|---|
| tu | viens de conobrer |
|---|
| il | vient de conobrer |
|---|
| nous | venons de conobrer |
|---|
| vous | venez de conobrer |
|---|
| ils | viennent de conobrer |
|---|
Verbes proches de conobrer