Conjugaison du verbe charcuter
Charcuter est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | charcute |
|---|
| tu | charcutes |
|---|
| il | charcute |
|---|
| nous | charcutons |
|---|
| vous | charcutez |
|---|
| ils | charcutent |
|---|
Passé composé
| j' | ai charcuté |
|---|
| tu | as charcuté |
|---|
| il | a charcuté |
|---|
| nous | avons charcuté |
|---|
| vous | avez charcuté |
|---|
| ils | ont charcuté |
|---|
Imparfait
| je | charcutais |
|---|
| tu | charcutais |
|---|
| il | charcutait |
|---|
| nous | charcutions |
|---|
| vous | charcutiez |
|---|
| ils | charcutaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais charcuté |
|---|
| tu | avais charcuté |
|---|
| il | avait charcuté |
|---|
| nous | avions charcuté |
|---|
| vous | aviez charcuté |
|---|
| ils | avaient charcuté |
|---|
Passé simple
| je | charcutai |
|---|
| tu | charcutas |
|---|
| il | charcuta |
|---|
| nous | charcutâmes |
|---|
| vous | charcutâtes |
|---|
| ils | charcutèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus charcuté |
|---|
| tu | eus charcuté |
|---|
| il | eut charcuté |
|---|
| nous | eûmes charcuté |
|---|
| vous | eûtes charcuté |
|---|
| ils | eurent charcuté |
|---|
Futur simple
| je | charcuterai |
|---|
| tu | charcuteras |
|---|
| il | charcutera |
|---|
| nous | charcuterons |
|---|
| vous | charcuterez |
|---|
| ils | charcuteront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai charcuté |
|---|
| tu | auras charcuté |
|---|
| il | aura charcuté |
|---|
| nous | aurons charcuté |
|---|
| vous | aurez charcuté |
|---|
| ils | auront charcuté |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | charcute |
|---|
| que tu | charcutes |
|---|
| qu'il | charcute |
|---|
| que nous | charcutions |
|---|
| que vous | charcutiez |
|---|
| qu'ils | charcutent |
|---|
Passé
| que j' | aie charcuté |
|---|
| que tu | aies charcuté |
|---|
| qu'il | ait charcuté |
|---|
| que nous | ayons charcuté |
|---|
| que vous | ayez charcuté |
|---|
| qu'ils | aient charcuté |
|---|
Imparfait
| que je | charcutasse |
|---|
| que tu | charcutasses |
|---|
| qu'il | charcutât |
|---|
| que nous | charcutassions |
|---|
| que vous | charcutassiez |
|---|
| qu'ils | charcutassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse charcuté |
|---|
| que tu | eusses charcuté |
|---|
| qu'il | eût charcuté |
|---|
| que nous | eussions charcuté |
|---|
| que vous | eussiez charcuté |
|---|
| qu'ils | eussent charcuté |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | charcuterais |
|---|
| tu | charcuterais |
|---|
| il | charcuterait |
|---|
| nous | charcuterions |
|---|
| vous | charcuteriez |
|---|
| ils | charcuteraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais charcuté |
|---|
| tu | aurais charcuté |
|---|
| il | aurait charcuté |
|---|
| nous | aurions charcuté |
|---|
| vous | auriez charcuté |
|---|
| ils | auraient charcuté |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse charcuté |
|---|
| tu | eusses charcuté |
|---|
| il | eût charcuté |
|---|
| nous | eussions charcuté |
|---|
| vous | eussiez charcuté |
|---|
| ils | eussent charcuté |
|---|
Impératif
Présent
| charcute |
| charcutons |
| charcutez |
Passé
| aie charcuté |
| ayons charcuté |
| ayez charcuté |
Participe
Passé
| masculin singulier | charcuté |
|---|
| féminin singulier | charcutée |
|---|
| masculin pluriel | charcutés |
|---|
| féminin pluriel | charcutées |
|---|
| composé | ayant charcuté |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais charcuter |
|---|
| tu | vas charcuter |
|---|
| il | va charcuter |
|---|
| nous | allons charcuter |
|---|
| vous | allez charcuter |
|---|
| ils | vont charcuter |
|---|
Passé récent
| je | viens de charcuter |
|---|
| tu | viens de charcuter |
|---|
| il | vient de charcuter |
|---|
| nous | venons de charcuter |
|---|
| vous | venez de charcuter |
|---|
| ils | viennent de charcuter |
|---|
Verbes proches de charcuter