Conjugaison du verbe caracoler
Caracoler est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | caracole |
|---|
| tu | caracoles |
|---|
| il | caracole |
|---|
| nous | caracolons |
|---|
| vous | caracolez |
|---|
| ils | caracolent |
|---|
Passé composé
| j' | ai caracolé |
|---|
| tu | as caracolé |
|---|
| il | a caracolé |
|---|
| nous | avons caracolé |
|---|
| vous | avez caracolé |
|---|
| ils | ont caracolé |
|---|
Imparfait
| je | caracolais |
|---|
| tu | caracolais |
|---|
| il | caracolait |
|---|
| nous | caracolions |
|---|
| vous | caracoliez |
|---|
| ils | caracolaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais caracolé |
|---|
| tu | avais caracolé |
|---|
| il | avait caracolé |
|---|
| nous | avions caracolé |
|---|
| vous | aviez caracolé |
|---|
| ils | avaient caracolé |
|---|
Passé simple
| je | caracolai |
|---|
| tu | caracolas |
|---|
| il | caracola |
|---|
| nous | caracolâmes |
|---|
| vous | caracolâtes |
|---|
| ils | caracolèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus caracolé |
|---|
| tu | eus caracolé |
|---|
| il | eut caracolé |
|---|
| nous | eûmes caracolé |
|---|
| vous | eûtes caracolé |
|---|
| ils | eurent caracolé |
|---|
Futur simple
| je | caracolerai |
|---|
| tu | caracoleras |
|---|
| il | caracolera |
|---|
| nous | caracolerons |
|---|
| vous | caracolerez |
|---|
| ils | caracoleront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai caracolé |
|---|
| tu | auras caracolé |
|---|
| il | aura caracolé |
|---|
| nous | aurons caracolé |
|---|
| vous | aurez caracolé |
|---|
| ils | auront caracolé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | caracole |
|---|
| que tu | caracoles |
|---|
| qu'il | caracole |
|---|
| que nous | caracolions |
|---|
| que vous | caracoliez |
|---|
| qu'ils | caracolent |
|---|
Passé
| que j' | aie caracolé |
|---|
| que tu | aies caracolé |
|---|
| qu'il | ait caracolé |
|---|
| que nous | ayons caracolé |
|---|
| que vous | ayez caracolé |
|---|
| qu'ils | aient caracolé |
|---|
Imparfait
| que je | caracolasse |
|---|
| que tu | caracolasses |
|---|
| qu'il | caracolât |
|---|
| que nous | caracolassions |
|---|
| que vous | caracolassiez |
|---|
| qu'ils | caracolassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse caracolé |
|---|
| que tu | eusses caracolé |
|---|
| qu'il | eût caracolé |
|---|
| que nous | eussions caracolé |
|---|
| que vous | eussiez caracolé |
|---|
| qu'ils | eussent caracolé |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | caracolerais |
|---|
| tu | caracolerais |
|---|
| il | caracolerait |
|---|
| nous | caracolerions |
|---|
| vous | caracoleriez |
|---|
| ils | caracoleraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais caracolé |
|---|
| tu | aurais caracolé |
|---|
| il | aurait caracolé |
|---|
| nous | aurions caracolé |
|---|
| vous | auriez caracolé |
|---|
| ils | auraient caracolé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse caracolé |
|---|
| tu | eusses caracolé |
|---|
| il | eût caracolé |
|---|
| nous | eussions caracolé |
|---|
| vous | eussiez caracolé |
|---|
| ils | eussent caracolé |
|---|
Impératif
Présent
| caracole |
| caracolons |
| caracolez |
Passé
| aie caracolé |
| ayons caracolé |
| ayez caracolé |
Participe
Passé
| masculin singulier | caracolé |
|---|
| féminin singulier | caracolé |
|---|
| masculin pluriel | caracolé |
|---|
| féminin pluriel | caracolé |
|---|
| composé | ayant caracolé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais caracoler |
|---|
| tu | vas caracoler |
|---|
| il | va caracoler |
|---|
| nous | allons caracoler |
|---|
| vous | allez caracoler |
|---|
| ils | vont caracoler |
|---|
Passé récent
| je | viens de caracoler |
|---|
| tu | viens de caracoler |
|---|
| il | vient de caracoler |
|---|
| nous | venons de caracoler |
|---|
| vous | venez de caracoler |
|---|
| ils | viennent de caracoler |
|---|
Verbes proches de caracoler